CO2 - najważniejszy gaz cieplarniany
CO2 - dwutlenek węgla (ditlenek węgla)
Dwutlenek węgla występuje w środowisku w stanie wolnym i związanym. Znajduje się w powietrzu, w Ľródłach mineralnych, wyziewach wulkanicznych. Jest gazem bezbarwnym, bez zapachu, o kwaskowatym smaku. W warunkach normalnych jego gęstość jest 1,53 razy większa od gęstości powietrza. Dość dobrze rozpuszcza się w wodzie. W postaci skroplonej jest cieczą bezbarwną. Zestalony CO2 (suchy lód) wykorzystywany jest jako środek mrożący.
Stanowi on ok. 0,03% objętości powietrza, jednak w dużych aglomeracjach miejskich jego koncentracja może sięgnąć 0,08%. Dla człowieka staje się on szkodliwy, jeśli wielkość jego koncentracji przekroczy 0,2%.
Dwutlenek węgla powstaje w procesie spalania, przy swobodnym dostępie tlenu. Proces ten można zapisać jako:
Dwutlenek węgla dostaje się do atmosfery ze Ľródeł naturalnych oraz przez procesy wywołane działalnością człowieka:
- Naturalne:
- CO2 jest jednym z produktów oddychania;
- Powstaje w procesie fermentacji;
- Jest produktem utleniania, spalania, rozkładu połączeń organicznych przy dostępie powietrza.
- Wywołane działalnością człowieka (Rys.):
- Proces spalania paliw kopalnych (w przemyśle energetycznym, transporcie);
- Emisja w przemyśle materiałów budowlanych, elektromaszynowym, celulozowo-papierniczym;
- Przemysł rafineryjny oraz naftowy;
- Wylesianie (deforestacja) powoduje zmniejszanie się naturalnych neutralizatorów CO2 a to przyczynia się do wzrostu koncentracji tego gazu w atmosferze.
Rys. Antropogeniczne Ľródła emisji dwutlenku węgla do atmosfery:

Do pozostałych gazów cieplarnianych, które zostały ujęte w Protokole z Kioto zaliczają się:
- metan (CH4);
- podtlenek azotu (N2O);
- fluorowęglowodorów (HFCs);
- perfluorokarbonów (PFCs);
- sześciofluorku siarki (SF6).
Gazy te w różnym stopniu mają wpływ na efekt cieplarniany. Wpływ ten wyrażany jest przez tzw. potencjał cieplarniany, który mierzony jest w odniesieniu do jednej molekuły CO2. I tak jedna molekuła CH4 równoważy 32 molekuły CO2, a więc pochłania 32 razy więcej ciepła niż molekuła dwutlenku węgla. Bardzo ważną cechą gazów cieplarnianych jest również ich żywotność, która mieści się w przedziale od 10 do 3200 lat (Tab.).
| CO2 | CH4 | NO2 | HFCs | PFCs | SF6 | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Stężenie w latach 1000-1750 | 280 ppm | 700 ppb | 270 ppb | 0 | 0 | 0 |
| Stężenie w roku 2000 | 368 ppm | 1750 ppb | 316 ppb | Stale rosną | Stale rosną | Stale rosną |
| Długość życia w atmosferze | 50-200 | 10 | 120 | 2-260 | 2600-50000 | 3200 |
| Potencjał cieplarniany | 1 | 32 | 296 | 120-12000 | 5700-11900 | 22200 |
Źródło: IPCC, 200.
Jednak ze wszystkich gazów cieplarnianych, właśnie dwutlenek węgla (poza parą wodną), jest najważniejszym gazem, który odpowiada za 25% efektu cieplarnianego.

